Z Małopolska w II Wojnie Światowej

KAZIN Nikołaj.

Urodzony 29 kwietnia 1910 r. w Sytyczy. Syn Aleksieja. Od 1916 r. pracował (?). Od 1921 r. pracował jako robotnik rolny. Od 1926 r. budował wielkie piece w Kadijewce. Był ślusarzem. Należał do Komsomołu. Ukończył szkołę wieczorową. Przez trzy lata pracował w kopalni węgla. W 1933 r. ukończył 6 miesięczny kurs prawniczy. Od 1933 r służył w NKWD w Bariecku, a później w Kijowie. Został powołany do wojska. Ukończył kurs oficerski. Przydzielono go do ochrony Kremla. W 1939 r. wstąpił do Komunistycznej Partii Związku Sowieckiego. W 1941 r. dowodził ochroną tyłów 31. Korpusu Armijnego. Uczestniczył w walkach w rejonie Smoleńska. 21 września 1941 r. został ranny w okrążeniu w rejonie Piriatynia. Pozostał na niemieckich tyłach. Ukrywano go w polowym szpitalu. 25 października 1941 r. uciekł ze szpitala. Od lutego 1942 r. walczył w oddziale NN „Kałasznikowa” na Ukrainie. Używał pseudonimu „Kalinowski”. Na sowiecką stronę frontu wrócił w marcu 1944 r. W maju 1944 r. został awansowany na stopień podpułkownika. Objął dowództwo grupy spadochronowej NKWD. Jego grupę „Walka” desantowano 27 lipca 1944 r. w rejonie Grabiów w Miechowskiem. W czasie lotu ze swoją grupą stwierdził uszkodzenie spadochronu – musiał wrócić do bazy. Zrzucono go 6 sierpnia 1944 r. wraz grupą „Awangarda”. 9 sierpnia 1944 r. jego oddział wraz z oddziałem Armii Ludowej dowodzonym przez Jana Trzaskę „Gutek” walczył z niemiecką obławą pod Trzonowem. 23 sierpnia 1944 r. walczył z przeciw partyzancką obławą w rejonie Dubia. 28 sierpnia 1944 r. wyprowadził oddział z okrążenia. 15 września 1944 r. spotkał się z Tadeuszem Mazurkiewiczem na Hali Malinowej. Podjął współpracę z jego oddziałem Armii Krajowej „Chełm”. Działał w rejonie Maków-Myślenice-Rabka. Wg niepotwierdzonych informacji organizował kilkakrotnie zamachy na gubernatora generalnego Hansa Franka. Jego oddział przetrwał w pasmie Babiogórskim do przejścia frontu w lutym 1945 r. Po wojnie ukończył Instytut Górniczy. Pracował na stanowisku starszego inżyniera kombinatu „Ługanskugol” w Kadijewce.   
Odznaczony Orderem Wojny Narodowej I stopnia, Orderem Czerwonej Gwiazdy.        
Garas Józef Bolesław, Czołówka ląduje w mroku, Warszawa 1981, s. 19; Hillebrandt Bogdan, Oddział partyzancki GL i AL im. Ludwika Waryńskiego w Krakowskiem, „Wojskowy Przegląd Historyczny” 1960 nr 2 s. 57; Michta Norbert, Natasza Kijowska, „Za Wolność i Lud” 1984 nr 9 s. 6; Michta Norbert, Oddział partyzancki „Walka” płk. Kazina „Kalinowskiego”, „Wojskowy Przegląd Historyczny” 1986 nr 4 s. 86; Michta Norbert, Z kroniki działań oddziału partyzanckiego „Walka” pułkownika Kalinowskiego, „Wojskowy Przegląd Historyczny” 1966 nr 1 s. 131; Paczyńska Irena, Radzieckie formacje partyzanckie w Polsce południowej, „Dzieje Najnowsze” 1973 nr 4 s. 170, 174; Prokopiuk Nikołaj, Z działalności radzieckich oddziałów rozpoznawczo-dywersyjnych na terenie Polski, „Wojskowy Przegląd Historyczny” 1970 nr 1 s. 200, 201; Sch, Jak pracuje Urząd Śledczy?, „Dziennik Polski” 1945 nr 27 s. 4; Tuszyński Waldemar, Pomoc dla wielkiej ofensywy, „Za Wolność i Lud” 1985 nr 5 s. 7; Ważniewski Władysław, Walki partyzanckie nad Nidą 1939 – 1945, Warszawa 1969, s. 246; Wnuk Włodzimierz, Walka podziemna na szczytach, Warszawa 1980, s. 243;