Z Małopolska w II Wojnie Światowej

STANO Wojciech.   
Urodzony i wychowany w Krakowie. Miał stopień kapitana armii austriackiej. Od 1919 r. służył w Policji Państwowej. Kolejno jako nadkomisarz, oficer inspekcyjny, naczelnik Wydziału Szkoleniowego, oficer Komendy Głównej. W 1927 r. został komendantem Policji Państwowej w Krakowie. W 1929 r. przeniesiono go do Poznania, a później ponownie do Komendy Głównej. W 1939 r. w stopniu podpułkownika był komendantem w Kielcach. Od 1939 r. służył na stanowisko zastępcy komendanta Kripo. Od listopada 1939 r. w jego rękach spoczywało kierownictwo konspiracji policyjnej w dystrykcie krakowskim, pełnił wówczas funkcję szefa kontrwywiadu Okręgu Krakowskiego Związku Walki Zbrojnej. Nakazał kapitanowi Józefowi Wraubkowi wstąpienie do Policji Polskiej.  Do lipca 1941 r. sprawował funkcję oficera łącznikowego Dyrekcji Policji Kryminalnej (DPK) w Krakowie. Przeniesiono go na stanowisko kierownika oddziału polskiego w Szkole Policji Bezpieczeństwa i SD w Rabce (formalnie był zastępcą niemieckiego kierownika kursów). Współpracował z Tadeuszem Kurdziel-Krynickim w kolportażu ulotek akcji „N” w Rabce. Został aresztowany 1943 r. pod zarzutem ukrycia wiadomości o magazynach broni w Puszczy Niepołomickiej. Konfrontowano go z kapitanem Józefem Wraubkiem. Wywieziono go do KL.
Zginął w obozie koncentracyjnym.  
Bratko Józef, Gestapowcy, Kraków 1985, s. 198, 200; Dąbrowa-Kostka Stanisław, W okupowanym Krakowie, Warszawa 1972, s. 26; Gaweł Tadeusz, Pokłon Tym, Którzy tworzyli…, Kraków 1999, s. 117; Hein Wincenty, Jakubiec Czesława, Montelupich, Kraków 1985, s. 291; Hempel Adam, Pogrobowcy klęski. Rzecz o policji "granatowej" w GG 1939-1945, Warszawa 1990, s. 125, 135, 215;