Z Małopolska w II Wojnie Światowej

STRAMKA Roman.
Urodzony w Harklowej. Był narciarzem. Został żołnierzem Obwodu Nowy Sącz w Inspektoracie Nowy Sącz Związku Walki Zbrojnej. Używał pseudonimu „Szeryf”. Korzystał z punktu kontaktowego w willi „Stokrotka” w Zakopanem. W 1940 r. zbiegł z transportu do KL Auschwitz. Został mianowany na stopień podporucznika. Został zatrzymany przez Hlinkową Gardę gdy przeprowadzał wiosną 1941 r. NN „Piaseckiego”. Przekazano go Niemcom. 18 październiku 1942 r. uciekł po rynnie przez okno celi nowosądeckiego więzienia. W 1942 r. uciekł węgierskim żandarmom. Był sześciokrotnie aresztowany i za każdym razem zdołał zbiec. Odbył 69 razy trasę do Budapesztu. Ukrywał się w Budapeszcie współpracując z węgierskim ruchem oporu. W 1944 r. został aresztowany w Budapeszcie. Zbiegł z transportu kolejowego do KL Gusen. Po wojnie pracował jako instruktor Ośrodka Sportu Turystyki i Wypoczynku nad Jeziorem Rożnowskim.   
1 września 1965 r. zginął w ulicznym wypadku motocyklowym w rejonie Nowego Sącza.
Odznaczony Krzyżem Virtuti Militari.        
Filar Alfons, U podnóża Tatr, Warszawa 1985, s. 65, 72, 73; Filar Alfons, Za pasem broń. (Z dziejów ruchu oporu na Podhalu), Warszawa 1989, s. 71; Kozaczka Adam, Cień antropoida, Kraków 1977, s. 19, 23; Ślaski Jerzy, Polska walcząca. Bitwa-Fundament, Warszawa 1985, s. 306; Wawrzyniak Eugeniusz, Kurierzy podziemia, Warszawa 1989, s. 56; Wnuk Włodzimierz, Walka podziemna na szczytach, Warszawa 1980, s. 157;