Z Małopolska w II Wojnie Światowej

KOCWA Aleksander.          
Urodzony 26 sierpnia 1901 r. we Lwowie. W 1925 r. podjął pracę na stanowisku asystenta Zakładu Chemii Organicznej Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1930 r. został kierownikiem Katedry i Zakładu Chemii Farmaceutycznej. W 1938 r. uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego. 6 listopada 1939 r. został aresztowany w czasie „Sonderaktion Krakau”[1]. Osadzono go w więzieniu Montelupich[2]. Został przeniesiony do koszar przy ul. Mazowieckiej w Krakowie[3]. Przewieziono go do więzienia we Wrocławiu[4]. Został osadzony w KL Sachsenhausen[5]. 4 marca 1940 r. przeniesiono go do KL Dachau[6]. W 1945 r. ponownie został kierownikiem Katedry i Zakładu Chemii Farmaceutycznej. W 1947 r. otrzymał tytuł profesora zwyczajnego. Wykładał na Akademii medycznej. Był dziekanem Wydziału Farmaceutycznego.          
Zmarł 11 stycznia 1959 r. w Krakowie, został pochowany na cmentarzu Rakowickiem.         
Gwiazdomorski Jan, Wspomnienia z Sachsenhausen, Kraków 1969, s. 267; Urbańczyk Stanisław, Uniwersytet za kolczastym drutem, Kraków 1969, s. 272; Wroński Tadeusz, Kronika okupowanego Krakowa, Kraków 1974, s. 47, 402;



[1] Gwiazdomorski Jan, Wspomnienia z Sachsenhausen, Kraków 1969, s. 268;

[2] Gwiazdomorski Jan, Wspomnienia z Sachsenhausen, Kraków 1969, s. 268;

[3] Gwiazdomorski Jan, Wspomnienia z Sachsenhausen, Kraków 1969, s. 268;

[4] Gwiazdomorski Jan, Wspomnienia z Sachsenhausen, Kraków 1969, s. 268;

[5] Wroński Tadeusz, Kronika okupowanego Krakowa, Kraków 1974, s. 47, 402;

[6] Wroński Tadeusz, Kronika okupowanego Krakowa, Kraków 1974, s. 47, 402;