Z Małopolska w II Wojnie Światowej

SIEDLECKI Michał Marian.        
Urodzony 8 września 1873 r w Krakowie. Miał brata Franciszka (artystę malarza). Mieszkał przy ul. Szewskiej 21/5 w Krakowie. Maturę zdał w 1891 r. w Gimnazjum św. Jacka w Krakowie. Podjął studia zoologiczne na Uniwersytecie Jagiellońskim. W latach 1895-1896 kontynuował studia w Instytucie Zoologicznym w Belinie, a później w College de France i Instytucie Pasteura w Paryżu. W 1895 r. obronił doktorat z filozofii na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1899 r. został docentem zoologii Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1903 r. wybrano go na członka korespondenta Akademii Umiejętności. W 1904 r. otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego. W 1912 r. został kierownikiem Katedry Zoologii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Wybrano go na członka Polskiej Akademii Umiejętności. W latach 1919-1921 był rektorem Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie. W 1920 r. został członkiem czynnym Polskiej Akademii Umiejętności. Od 1921 r. ponownie pracował na Uniwersytecie Jagiellońskim. Zajmował się biologią morza. W 1921 r. współorganizował Morskie Laboratorium Rybackie na Helu. W latach 1923-1938 był członkiem Państwowej Rady Ochrony Przyrody. Należał do Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. W 1931 r. współorganizował Stację Badania Wędrówek Ptaków w Warszawie. Był członkiem Międzynarodowej Rady Badania Morza w Kopenhadze. Z ramienia Polski wchodził w skład Międzynarodowego Biura Ochrony Przyrody w Brukseli. Odbył szereg wypraw badawczych do Afryki, Indii i na Filipiny. 6 listopada 1939 r. został aresztowany w czasie Sonderaktion Krakau. Na krótko osadzono go w więzieniu Montelupich, później w koszarach przy ul. Mazowieckiej. Został wywieziony do więzienia we Wrocławiu. Przeniesiono go do KL Sachsenhausen.
Zmarł 9 lub 11 stycznia 1940 r. na zapalenie płuc w obozowym szpitalu KL Sachsenhausen. Ciało spopielono w obozowym krematorium. Urna w prochami spoczęła na cmentarzu Rakowickim w Krakowie. Istnieje też całkowicie błędna informacja o jego śmierci 4 grudnia 1944 r.
Odznaczony Orderem Polonia Restituta III i IV klasy, Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi. Uniwersytety w Strasburgu i Wilnie nadały mu tytuły doktora honoris causa.     
Był żonaty, miał syna Stanisława (taternika).          
Biogramy uczonych polskich, Część II: Nauki biologiczne (pod redakcją Andrzeja Śródki i Pawła Szczawińskiego), Ossolineum, Wrocław 1985; Gawęda Stanisław, Uniwersytet Jagielloński w okresie II wojny światowej, Kraków 1986, s. 123, 147; Gwiazdomorski Jan, Wspomnienia z Sachsenhausen, Kraków 1969, s. 273; Lista strat kultury polskiej, Warszawa 1947, s. 246; Miciński Jerzy, Kolicki Stefan,  Pod polską banderą. Gdynia 1962, s. 70, 72; Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituł''y 1921-1924, Warszawa 1926, s. 14, 16, 20, 29; Wielka Ilustrowana Encyklopedia Gutenberga, Warszawa 1934-1939; Wnuk Włodzimierz, W dwudziestą rocznicę aresztowania profesorów UJ, „Kierunki” 1959 nr 45 s. 6; Wroński Tadeusz, Kronika okupowanego Krakowa, Kraków 1974, s. 69; w.z., Tragiczna lista strat nauki polskiej, „Dziennik Polski” 1945 nr 48, s. 3;