Z Małopolska w II Wojnie Światowej

 

SKOWRON Stanisław Teofil.
Urodzony 27 kwietnia 1900 r. w Łoniowie. Syn Józefa (pracownika biurowego) i Władysławy z d. Postak. W latach 1918-1923 studiował biologię na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1923 r. obronił pracę doktorską. Został asystentem w zakładzie anatomii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Był asystentem profesora Emila Godlewskiego. Był stypendystą Fundacji Rockefellera. W 1928 r. uzyskał habilitację. Prowadził działalność oświatową w ramach Związku Nauczycielstwa Polskiego. Przed II wojną światową był zwolennikiem eugeniki. Postulował wprowadzenie przymusowej sterylizacji więźniów i chorych psychicznie. Aresztowano go [http://www.malopolskawiiwojnie.pl/index.php?title=1939_listopad_06 6 listopada 1939] r. w czasie Sonderaktion Krakau. Został wywieziony do więzienia we Wrocławiu. Osadzono go w KL Sachsenhausen. [http://www.malopolskawiiwojnie.pl/index.php?title=1940_marzec_04 4 marca 1940] r. został przeniesiony do KL Dachau. Zwolniono go z obozu na przełomie lata i jesieni 1940 r. Po powrocie do Krakowa kierował tajnym nauczaniem farmakologii na Wydziale Medycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W latach 1945-1947 był zastępcą profesora na Uniwersytecie Jagiellońskim. Po 1945 roku odrzucał osiągnięcia zachodniej genetyki, stając się jednym z czołowych polskich zwolenników i propagatorów łysenkizmu. Mieszkał przy Alei Słowackiego 8/11 w Krakowie. 3 kwietnia 1946 r. wstąpił do Polskiej Partii Socjalistycznej, miał legitymację numer 4530. Prowadził wykłady w Towarzystwie Uniwersytetu Robotniczego, należał do jego centralnego koła prelegentów. W Wojewódzkiej Szkole Partyjnej Polskiej Partii Socjalistycznej w Krakowie w maju 1947 r. wygłosił wykład „Budowa światopoglądu przyrodniczego”. 29 listopada 1947 r. podczas posiedzenia Wojewódzkiej Rady Politycznej Polskiej Partii Socjalistycznej w Krakowie w sali konferencyjnej gmachu Polskiej Partii Socjalistycznej był wśród wybranych delegatów na XXVII Kongres partii we Wrocławiu. W 1947 r. uzyskał stopień profesora nadzwyczajnego. Kierował Zakładem Biologii i Embriologii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Był dziekanem Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Jagiellońskiego. Należał do PZPR. W 1954 r. otrzymał tytuł profesora zwyczajnego. W latach 1955-1956 prowadzono jego sprawę ewidencyjno-obserwacyjną. Był organizatorem i kierownikiem Zakładu Zoologii Doświadczalnej Polskiej Akademii Nauk. 
Zmarł 28 maja 1976 r. w Krakowie.
Był żonaty z Janiną, miał syna Ryszarda (podporucznika ludowego Wojska Polskiego) i córkę Annę.
IPN Kr 075/32 WRN-PPS województwo krakowskie kryptonim „V-2”; Gwiazdomorski Jan, ''Wspomnienia z Sachsenhausen'', Kraków 1969, s. 273; Jordan Maria, ''Skowron Stanisław Teofil (1900–1976)'' [w:] ''Słownik ''''biologów polskich'''', S''<span style="font-style: normal">tanisław Felisiak (red.),</span>''Warszawa 1987, s. 490–491; Mauersberg Stanisław, ''Towarzystwo Uniwersytetu Robotniczego w latach 1944-1948,''Wrocław – Warszawa – Kraków 1991, s. 82, 148; ''''Przyczynek do myśli eugenicznej i łysenkizmu w polskiej biologii okresu międzywojennego i w latach powojennych'''', [w:] ''''Eugenika, biopolityka, państwo'',''Magdalena Gawin, Kamila Uzarczyk (red.), Warszawa 2010,'' s. 187-204; P-ski Jul, ''Nauka w mrokach konspiracji'', „Dziennik Polski” 1945 nr 22, s. 6; Urbańczyk Stanisław, ''Uniwersytet za kolczastym drutem'', Kraków 1969, s. 272; Wroński Tadeusz, ''Kronika okupowanego Krakowa'', Kraków 1974, s. 47, 407;